_{مرد مسنی به همراه پسر 25 ساله اش در}

_{قطار نشسته بود. در حالی که مسافران}

_{در صندلیهای خود نشسته بودند، قطار}

_{شروع به حرکت کرد.}

_{به محض شروع حرکت قطار پسر 25 ساله}

_{که کنار پنجره نشسته بود پر از شور}

_{و هیجان شد. دستش را از پنجره بیرون}

_{برد و در حالی که هوای در حال حرکت}

_{را با لذت لمس می کرد فریاد زد: "پدر}

_{نگاه کن درختها حرکت می کنند"  مرد}

_{مسن با لبخندی هیجان پسرش را تحسین}

_{کرد. کنار مرد جوان، زوج جوانی}

_{نشسته بودند که حرفهای پدر و پسر را}

_{می شنیدند و از حرکات پسر جوان که}

_{مانند یک بچه 5 ساله رفتار می کرد،}

_{متعجب شده بودند.}

_{ناگهان پسر دوباره فریاد زد: " پدر}

_{نگاه کن دریاچه، حیوانات و ابرها با}

_{قطار حرکت می کنند." زوج جوان پسر}

_{را با دلسوزی نگاه می کردند. باران}

_{شروع شد چند قطره روی دست مرد جوان}

_{چکید. او با لذت آن را لمس کرد و}

_{چشمهایش را بست و دوباره فریاد زد:"}

_{پدر نگاه کن باران می بارد،‌ آب روی}

_{من چکید.}

_{زوج جوان دیگر طاقت نیاورند و از مرد مسن پرسیدند: "‌چرا شما برای مداوای پسرتان به پزشک مراجعه نمی کنید؟}

_{مرد مسن گفت: " ما همین الان از}

_{بیمارستان بر می گردیم.. امروز پسر}

_{من برای اولین بار در زندگی می}

_{تواند ببیند!"}

منبر از پشت شيشه مسجد                     چشمش افتاد و ديد چوبه دار

 عصبي گشت و غيضي و غضبي            بانگ زد كه اي خيانتكار

 توهم از دودمان ما بودي                      سخت وحشي شدي و وحشتبار

 ما سر و كارمان به صلح و صلاح           تو به جرم و جنايتـت سرو كار

نرده كعبه حرمتش كم بود                      كه شدي دار شحنه، شرم بدار

 دار بعد از سلام و عرض و ادب             وز گناه ناكرده استغفار

 هركجا پند و بند در ماند                       نوبت دار مي رسد ناچار

منبري را که گيرو دارش نيست              همه از دور و بر كنند فرار

 ليك منبر فرو نمي­آمد                          باز بر مركب ستيزه سوار

دارهم عاقبت ز جا در رفت                    رو به در تا كه بشنود ديوار

 گفت اگر منبر تو منبر بود                    كار مردم نمي كشيد به دار